ترجمه شعري از سهراب سپهري:

In this house I am close to the wet loneliness os grass

I hear the sound  of gardens  breathing

The sound of the darkness raining  from a leaf

The light clearing its throat  behind  the tree

the sneeze of water from every  crack  of a rock

The whisper  of the swallow  from  spring"s  rooftop.

من در این خانه به نمناکی  نمناک علف نزدیکم

من صدای نفس باغچه را می شنوم

و صدای ظلمت را -وقتی از برگی می ریزد

و صدای سرفه روشنی از پشت درخت

عطسه آب از هر رخنه سنگ

چکچک چلچله از سقف بهار

يا رب اين شمع دل افروز ز کاشانه کيست    جان ما سوخت بپرسيد که جانانه کيست

حاليا خانه برانداز دل و دين من است           تا در آغوش که می‌خسبد و همخانه کيست

باده لعل لبش کز لب من دور مباد                  راح روح که و پيمان ده پيمانه کيست

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو                بازپرسيد خدا را که به پروانه کيست

می‌دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد   که دل نازک او مايل افسانه کيست

يا رب آن شاهوش ماه رخ زهره جبين             در يکتای که و گوهر يک دانه کيست